H Στέλλα Χαβιαροπούλου γεννήθηκε στην Κων/πολη, μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη και σπούδασε στις ΗΠΑ. Εκπαιδευτικός- Παιδαγωγός, Θεολόγος, Εικαστικός σύνθετη που ζωγραφίζει από παιδί, και έχει στο ενεργητικό της πάνω από 50 Ατομικές εκθέσεις, διοργανώνει και επιμελείται Ομαδικές Διεθνείς Εκθέσεις στην Ευρώπη και Τουρκία, επιθυμία της να προβάλλει σύγχρονους έλληνες καλλιτέχνες.
Τα θέματα της συχνά τα αντλεί από τον άνθρωπο και ό,τι συνδέεται με αυτόν, την γυναίκα, έννοιες και στοιχεία του πνευματικού ή, μικροσκοποικού μας κόσμου. Συχνά δημιουργεί έργα εμπνεόμενα από στιχους της, και όλες οι εκθέσεις που επιμελείται εμπεριέχουν κι άλλες μορφές τέχνης. Πολιτιστική Εκπρόσωπος του Ομίλου για την UNESCO Τεχνών, Λόγου & Επιστημών Ελλάδος, Αποκλειστική αντιπρόσωπος για Ελλάδα του διαδικτυακού Περιοδικού Ζ.Ε.Τ, Ιταλίας, μέλος Συλλόγων και Οργανισμών, προσπαθεί να αφουγκράζεται την κοινωνία μας με ευαισθησία και ευρηματικότητα.
Έργα της φιλοξενούνται σε Πρεσβείες(Παρισίων, Aiγύπτου, Πατριαρχείο) και Μουσείο Caravaggio,Sisily και σε ιδιωτικές συλλογές εντός και εκτός συνόρων.
Μότο της: “ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ, ΣΤ’ ΑΣΤΕΡΙΑ”
- Πώς ξεκίνησε η πορεία σας στον χώρο της τέχνης;
Ζωγραφίζω από παιδί, παρόλο που βιοπορίστηκα ως εκπαιδευτικός δεν σταμάτησα ποτέ να εκφράζομαι μεσω της Ζωγραφικής. Ανακάλυψα όλες τις τεχνικές, παρακολούθησα Ιστορία Ευρωπαικής Τέχνης, τόλμησα να εκτεθώ σε ατομικές εκθέσεις από νέα ηλικία και ούσα νεαρή μητέρα, κάπου 70 φορές στην Ελλάδα, ενώ συμμετείχα σε πάνω από 500 Ομαδικές στην Ελλάδα, Ευρώπη, Τουρκία, Η.Π.Α, Κίνα. Πάντα ζωγράφιζα ακόμη και σε σκοτεινές δύσκολες περιόδους της ζωής μου, προσπαθώντας να εξορκίσω ο,τι άχαρο, τραυματικό παρουσιαζόταν. Η Ζωγραφική- κυρίως με επίκεντρο το χρώμα, και με έργα ανθρωποκεντρικά, συμβολικά και από το 2000 αφαιρετικά, μαζί με την Ποίηση που συχνά “ παντρεύω” είναι οι μεγάλες μου αγάπες. Ζωγραφίζω για πάνω από 50 χρόνια. Την αγάπη μου αυτή την παιδική για να την επεκτείνω και επιβεβαιώσω, την μετέτρεψα σε κοινωνική έκφρασή μου, αφού από το 2010 ασχολούμαι ενεργά με την επιμέλεια, διοργάνωση Διεθνών Ομαδικών Εκθέσεων στην Ευρώπη κυρίως, προβάλλοντας τους σύγχρονους Ελληνες δημιουργούς κάθε κατηγορίας. Ξεκίνησα παιδί, βρίσκομαι στην ώριμη πια ηλικία, και ωστόσο Η ΤΕΧΝΗ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΤΗΣ, ΕΠΙΚΡΑΤΕΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ, ΜΕ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΚΑΙ ΔΙΑΤΗΡΕΙ ΚΑΘΕ ΤΙ ΚΑΛΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΜΕΣΑ ΜΟΥ.
- Πώς βλέπετε το ρόλο της τέχνης στη σημερινή κοινωνία;
Η Τέχνη, αν και “ ζουλιγμένη” ανάμεσα στην Τεχνολογία – Επιστήμη που καλπάζει, γενικά τον Τεχνοκρατικό τρόπο ζωής, θεωρώ πως ενέχει έναν υπέροχο- μαγικό ρόλο, αυτόν του θεραπευτή- αυτού που συντελεί στην διατήρηση της ομορφιάς- της αλληλοσύνδεσης των ανθρώπων, ακόμη κι όσων δεν την έχουν ως προτεραιότητα στην ζωή τους. Είναι ίσως η μόνη( Τέχνη), που κατά την γνώμη μου, μαζί με τα Παιδιά, ομορφαίνουν τον ΚΟΣΜΟ- ΣΥΝΤΕΛΟΥΝ ΣΤΗΝ ΚΑΛΛΙΤΕΡΕΥΣΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΕΛΠΙΔΑ.
- Υπάρχει κάποιο έργο που έχετε ιδιαίτερη συναισθηματική σύνδεση ή ιστορία πίσω από αυτό;
Επειδή ζωγραφίζω πάρα πολλά χρόνια, και ελάχιστα από τα 4000 έργα μου ήταν επί παραγγελία, αγαπώ ιδιαίτερα αρκετά έργα μου για ξεχωριστούς λόγους. Από παλιότερες ενότητες μου, σε σχεση με το Σύμπαν και την σύνδεση μας ως όντα, ξεχωρίζω ένα, με την έκρηξη του big bang- Από άλλην ενότητα προσωπογραφιών, δύο έργα- προσωπογραφίες- ψυχογραφίες των δύο κοριτσιών μου, επειδή τις κατέγραψα στην ηλικία των 18 χρόνων, με όλα όσα αγαπούν, με σύμβολα. Αγαπώ δυο τρία έργα μου με ρεαλιστική πινελιά, που απλά με ταξιδεύουν στην γενέτειρα μου ( Κων/πολη), που αποχωρίστηκα παιδί και πάντα νοσταλγώ. Τέλος, ξεχωρίζω ακόμη από την τελευταία μου ενότητα από το 2017, MY CAVIAR WORLD έργα που αφορούν το χαβιάρι( ψαριών, σολωμού, σαλιγκαριού) που αποτελούν μελέτη μου, και με συμβολισμούς επι πλέον, την βάση της ανθρώπινης εξελικτικότητας μέσω των επιτευγμάτων του στον υλιστικό η πνευματικό κόσμο του.
- Έχετε κάποια μελλοντικά σχέδια ή καλλιτεχνικές εξερευνήσεις που θέλετε να μοιραστείτε;
Στα μελλοντικά μου σχέδια όπως κάθε χρονιά, βρίσκονται Ομαδικές εκθέσεις που επιθυμώ να διοργανώσω με λιγώτερους καλλιτέχνες κυρίως στην Ελλάδα, το Παρίσι, ξανά στην Τουρκία και την Ιταλία. Από φέτος, αποχαιρέτισα τις μεγάλης κλίμακας διοργανώσεις που επειδή φρόντιζα καθ’ όλα μόνη μου, υπήρξαν πολύ κουραστικές. Θα συνεχίσω όμως – πρώτα ο Θεός- με πιο επιλεγμένες διοργανώσεις, συνεχίζοντας όσα αγαπώ. Φυσικά στα μελλοντικές μου σκέψεις και επιθυμίες, δεν λείπουν νέα έργα, άλλα από αυτά, πιο λιτά πια, κι άλλα σύνθετα και εμπνευσμένα, που ελπίζω να βρω και τις ευκαιρίες να μοιραστώ με τους φιλότεχνους και όχι μόνον! Πιστεύω πως ως καλλιτέχνης και μετά πολλές αναζητήσεις, νοιώθω τον σφιγμό του κόσμου. Και το λέω, με επίγνωση πως φυσικά και υπάρχουν νέοι άνθρωποι με άλλα εφόδια και ματιά στην Τέχνη, που όμως κατανοώ και θέλω να δημιουργήσω μια όμορφη ΓΕΦΥΡΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΗ ΡΟΗ ΤΟΥΣ…
