Tα έργα της Ευαγγελίας Αβραμίδου είναι τοποθετημένα σε πάρκα και άλση πόλεων με στόχο να κεντρίζουν το ενδιαφέρουν των περαστικών και να τους φέρουν σε επαφή με την τέχνη
Η Ευαγγελία Αβραμίδου γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη ωστόσο σήμερα ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Είναι διδάκτορας Δασικής Γενετικής και Βελτίωσης Δασοπονικών Ειδών του Τμήματος Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Επίσης είναι Ερευνήτρια στο Ινστιτούτο Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΛΓΟ ΔΗΜΗΤΡΑ όπου εδώ και 4 χρόνια πραγματοποιεί έρευνες που σχετίζονται με το DNA των δασικών και όχι μόνο φυτικών ειδών. Αγαπάει πολύ τα χρώματα τα ταξίδια και την εξερεύνηση.
Πότε και με ποια αφορμή συνειδητοποιήσατε ότι θέλετε να γίνετε καλλιτέχνης;
Από μικρή προσπαθούσα να εκφραστώ μέσω της ζωγραφικής, θυμάμαι ήμουν 6 χρονών περίπου όταν ξεκινήσαμε με άλλες φίλες να βάφουμε πέτρες και να τις πουλάμε σε φοιτητές της κατασκήνωσης του ΑΠΘ στο Ποσείδι Χαλκιδικής. Έκτοτε με διάφορους τρόπους δημιουργώντας κοσμήματα ή ακόμα και με πολυμερικό πηλό δημιουργούσα μικρά έργα. Φέτος, ωστόσο μετά από το εγκεφαλικό του πατέρα μου άρχισα να ζωγραφίζω, πρώτα με τέμπερες και έπειτα με ακρυλικά όπου και ενθουσιάστηκα. Ένιωσα ξαφνικά μια ελευθερία και μια γαλήνη μέσω των χρωμάτων και της αφηρημένης τέχνης. Είμαι αυτοδίδακτη και δρω πηγαία. Μέσω της ζωγραφικής εκφράζω πτυχές του εαυτού μου που χρόνια έκρυβα. Νιώθω να μεταμορφώνομαι, νιώθω να βρίσκω το παιδί μέσα μου που ήταν κρυμμένο από τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες.
Με ποιες θεματικές έχετε ασχοληθεί; Πως και από τι εμπνέεστε;
Ως επί τω πλείστον, στο εργαστήριο Δασικής Γενετικής όπου εργάζομαι, ακολουθώ, όπως όλοι μας, συγκεκριμένους κανόνες, συγκεκριμένα πρωτόκολλα (εκχύλισης DNA κ.λπ.). Στην καλλιτεχνική μου έκφραση αντίθετα, θέλω να είμαι ελεύθερη. Εμπνέομαι από τα συναισθήματα, από τη μουσική, από το όλον στο οποίο ανήκουμε και εκφράζομαι πηγαία με τα χρώματα.
Τα έργα σας έχουν βιωματικά στοιχεία;
Νομίζω ότι μόνο βιωματικά στοιχεία έχουν τα έργα μου. Ακόμα και σε περιπτώσεις που ζωγραφίζω κάτι για κάποιον φίλο/η, προσπαθώ να εκφράσω την προσωπικότητά του με χρώματα που θεωρώ ότι του ταιριάζουν. Άλλες φορές εκφράζομαι με χρωματικές φόρμες που εκπορεύονται από την αντίληψη που έχω από τον φυσικό κόσμο και την πολυπλοκότητά του που μου αποκαλύπτεται στη μεγέθυνση του μικρόκοσμου του εργαστηρίου και αυτοσχεδιάζω.
Αναπτύσσετε σύμβολα στα έργα σας;
Οι συμβολισμοί που προκύπτουν μέσα στα έργα μου είναι κυρίως υποκειμενικοί διότι νομίζω ότι αυτή είναι και η βαθύτερη έννοια του συμβόλου, καθένας συμβάλλει (βάζει μαζί δηλαδή) το είναι του και την προσωπικότητα του στην προσέγγιση ενός έργου κατά τη διαδικασία της αποτύπωσης και του αισθητικού αποτελέσματος. Στα έργα μου εν τέλει, αποτυπώνεται ο ψυχισμός μου, αν αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως συμβολισμός.
Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο κοινωνικός ρόλος της τέχνης και των εικαστικών καλλιτεχνών σήμερα;
Η τέχνη και όλες οι εκφράσεις της έχει σκοπό να καταδείχνει και να εκθειάζει πέρα από την χρηστικότητα του παραγόμενου έργου. Από την άποψη αυτή, θεωρώ ότι είναι αρωγός στην παιδεία. Ο άνθρωπος δεν αρκείται στο καλό αλλά επιθυμεί και το ωραίο, το αισθητικά άρτιο. Η τέχνη λοιπόν εκπαιδεύει, εξαρμονίζει, αυξάνει τα όρια της φαντασίας, απελευθερώνει και θεραπεύει, όχι μόνον τον δημιουργό αλλά και τον παρατηρητή. Θυμάμαι είχα διαβάσει ένα κείμενο που με σημάδεψε και έλεγε: «μα εγώ δε ξέρω να ζωγραφίζω…αλλά έχετε ακούσει ποτέ ένα παιδί να λέει αυτή τη φράση; να λέει ότι δε μπορεί να ζωγραφίσει;» και νομίζω ότι εκεί είναι και το πρόβλημα, μεγαλώνοντας ο καθένας μας χάνουμε το εσωτερικό μας παιδί, την αθωότητα, τη χαρά του να δημιουργείς κάτι και ας μην είναι τέλειο. Χάνοντας το εσωτερικό μας παιδί κλεινόμαστε σε συμβατικότητες και δυστυχούμε. Σήμερα οι εικαστικοί προσφέρουν τη ψυχή τους μέσω των δημιουργημάτων τους. Εκθέτουν και εκτίθενται σε ένα κόσμο που η απόκτηση υλικών αγαθών έχει καταστεί αυτοσκοπός. Ο ρόλος τους είναι σημαντικός καθώς κρατάνε το «φως», τη «φωτιά» σαν ένας Προμηθέας, και μεταφέρουν στο προσιτό το απρόσιτο, το θείο στον άνθρωπο.
Πού πιστεύετε ότι είναι ο κατάλληλος χώρος να τοποθετηθούν τα έργα σας;
Επειδή είμαι παιδί της φύσης – δασολόγος στο επάγγελμα, ξεκίνησα ήδη και τοποθετώ κάποια μικρά έργα μου σε πάρκα και άλση των πόλεων, ονόμασα το project μου Freeart. Ειδικά την περίοδο του Covid, αναδείχθηκε η σημασία του αστικού πρασίνου στην καθημερινότητα μας. Νομίζω ότι μια τέτοια κίνηση έκθεσης έργων τέχνης σε πάρκα και άλση, ενδεχόμενα να αύξανε το ενδιαφέρον και την περιέργεια των ανυποψίαστων κατοίκων, που κατά κάποιον τρόπο θα γινόταν κοινωνοί της δημιουργίας και της συλλογικότητας της τέχνης.
Διαβάστε περισσότερα: Ελένη Τσοτσορού στο metafox.gr «Σκοπός της τέχνης είναι η προβολή των κακώς κειμένων της κοινωνίας μας»
