Το ιδιαίτερο project με τις μάσκες του Γιώργου Δρίτσα έχει τη δυναμική να τραβήξει τα βλέμματα και να γεννήσει ερωτήματα σε όποιον το αντικρίζει – Δείτε εικόνες από τα πρωτότυπα έργα του
Ο Γιώργος Δρίτσας είναι εικαστικός καλλιτέχνης και απόφοιτος της Σχολής Καλών Τεχνών. Σε συνέντευξη του στο metafox.gr μιλάει για την τέχνη, τα ιδιαίτερα έργα του και τις επιρροές απο την αρχαία τέχνη και την Αναγέννηση.
Πότε και με ποιά αφορμή συνειδητοποιήσατε ότι θέλετε να ασχοληθείτε με τη ζωγραφική;
Η ζωγραφική ήρθε στη ζωή μου από πολύ νωρίς. Ζωγράφιζα και σχεδίαζα από παιδί και θεώρησα την επαγγελματική μου ενασχόληση με την τέχνη την φυσική εξέλιξη σε αυτή μου την ικανότητα. Σε αυτό συνέβαλε και η ενθάρρυνση από το οικογενειακό και φιλικό μου περιβάλλον.
Τα έργα σας έχουν βιωματικά στοιχεία; Είναι η ζωγραφική για εσάς τρόπος έκφρασης;
Γενικά προσπαθώ να αποτυπώνω πράγματα που μου κάνουν εντύπωση. Τα βιωματικά στοιχεία στο έργο μου εντοπίζονται κυρίως στην ακριβή αποτύπωση της καλλιτεχνικής σκέψης – σύλληψης: το πώς δηλαδή κάτι που μου κάνει εντύπωση, αφενός ως θεατής αφετέρου ως καλλιτέχνης, μπορεί να αποτυπωθεί στον καμβά. Φροντίζω να συμμετέχω στην καλλιτεχνική παραγωγή από όλες τις απόψεις ώστε να είμαι σίγουρος ότι αυτό που αποτυπώνω εφάπτεται σε όλους τους ρόλους που απαιτεί η καλλιτεχνική δημιουργία. Για μένα αυτό είναι και ο υπέρτατος τρόπος έκφρασης: να μπορώ να μεταφέρω την δική μου υποκειμενική εντύπωση με δικό μου τρόπο στο πανί και αυτή ίσως να μετατραπεί και σε αντικειμενική και να τη μοιραστούν και άλλοι ταυτίζοντας με το έργο. Οπότε θεωρώ οποιαδήποτε μορφή τέχνης που κρύβει μια ιδέα πίσω έναν τρόπο έκφρασης του κάθε δημιουργού.
Με ποιες θεματικές έχετε ασχοληθεί; Πώς και από τί εμπνέεστε;
Η κυριότερη έμπνευση είναι η παρατήρηση της ζωής: οι καθημερινοί άνθρωποι αλλά και οι μεγάλοι κλασσικοί ζωγράφοι. Έχω ασχοληθεί εκτενώς με την αρχαία τέχνη και την Αναγέννηση και έχω αντλήσει αρκετές θεματικές από εκεί. Απολαμβάνω επίσης αρκετά την ανεμελιά και την υπερβολή των 80’s εικόνων και της τότε ποπ κουλτούρας. Ένα ακόμα πεδίο που με ενδιαφέρει είναι τα industrial τοπία της Μεταπολεμικής Ευρώπης. Όσον αφορά το πώς εμπνέομαι ψάχνω κυρίως πράγματα, καταστάσεις, ιδέες, εικόνες που μου δίνουν τροφή για σκέψη και τη δυνατότητα να δημιουργήσω πάνω τους ή να τις εξελίξω/αναπτύξω. Προτιμώ τον πλουραλισμό ιδεών γενικότερα. Δεν περιορίζομαι σε ένα σημείο.
Στα περισσότερα έργα σας οι χαρακτήρες φορούν αντιασφυξιογόνες μάσκες. Τί θέλετε να εκφράσετε μέσα από αυτό και τί υλικά χρησιμοποιείτε;
Το project με τις μάσκες ξεκίνησε πολύ πριν την πανδημία του κορονοϊού και στόχος μου ήταν να αναδείξω δύο πτυχές της σύγχρονης ζωής: από τη μια την άκρατη και συνεχή
μόλυνση του περιβάλλοντος σε όλους τους τομείς από την ατμόσφαιρα έως και τα τρόφιμα και τις συνέπειες που αυτά επιφέρουν στην καθημερινή ζωή των ατόμων και από την άλλη την ανάγκη των ανθρώπων να ανήκουν σε ένα περιβάλλον σε τέτοιο βαθμό που ακυρώνεται η προσωπικότητά τους. Ερευνώντας περαιτέρω το project κατανόησα ότι είμαστε τόσο συνηθισμένοι σε αυτόν τον τρόπο ζωής που παραμένουμε αδρανείς. Στόχος μου ήταν να παρακινήσω τον κόσμο να μην κρύβεται πίσω από αυτή τη συνήθεια και την ανάγκη του “ανήκειν” που την αποτυπώνω με την μάσκα και να κατακτήσει την ελευθερία βελτιώνοντας τον τρόπο σκέψης και ζωής. Τα υλικά που γενικότερα χρησιμοποιώ είναι αυτά που μου επιτρέπουν να πλάθω την ιδέα και τη μορφή : λάδια, ακρυλικά, λαδοπαστέλ, κάρβουνα κα.
Συμμετέχετε σε εκθέσεις; Που μπορεί κάποιος να δει έργα σας;
Το τελευταίο διάστημα προετοιμάζω κάποια νέα project τα οποία δουλεύω καιρό με στόχο να τα εκθέσω. Έχω συμμετάσχει σε πολλές ομαδικές εκθέσεις τόσο με την Σχολή Καλών Τεχνών όσο και ανεξάρτητα και στόχος μου είναι να συμμετάσχω σε ακόμα περισσότερες. Έργα μου βρίσκονται πάντα στην προσωπική μου ιστοσελίδα, καθώς όποτε ολοκληρώνεται ένα project αναρτάται εκεί, στα social media και φυσικά σε ιδιωτικές συλλογές.
Ποιος πιστεύετε ότι είναι ο κοινωνικός ρόλος της τέχνης σήμερα; Το ελληνικό κοινό είναι εκπαιδευμένο απέναντι στη σύγχρονη τέχνη;
Αν και γίνονται πολλές και φιλότιμες προσπάθειες προς την εξοικείωση του ελληνικού κοινού με την τέχνη εν γένει, καθώς η Ελλάδα έχει τεράστιο πλούτο, θεωρώ ότι πρέπει να
γίνουν πολλά περισσότερα και με κρατική μέριμνα, να απαγκιστρωθούμε περισσότερο από ιδιωτικοποίηση της τέχνης. Κρίσιμη θεωρώ την ενίσχυση του μαθήματος των καλλιτεχνικών ήδη από την προσχολική αγωγή και την εισήγηση του μαθήματος της ιστορίας της τέχνης ώστε να έχουμε ήδη από παιδιά μια ολοκληρωμένη καλλιτεχνική αγωγή. Όσον αφορά τον ρόλο της τέχνης σήμερα, θεωρώ ότι πέραν του καταναλωτικού χαρακτήρα, στόχο έχει να προσεγγίσει το κοινό, να καλέσει τα άτομα να σκεφτούν πάνω στα έργα, να εγείρουν ερωτήματα, να φιλοσοφήσουν και συμμετοχικά να αλληλεπιδράσουν με το έργο. Δεν είναι τυχαίο που βλέπουμε όλο και περισσότερα διαδραστικά έργα ή την άνοδο της digital art που
χαρακτηρίζεται κυρίως από την συμμετοχή του ανθρώπου στο ψηφιακό έργο.
Ποιος είναι ο μεγαλύτερος επαγγελματικός στόχος σας;
Ιδανικά θα ήθελα να οργανώσω μια μεγάλη ατομική αναδρομική όπου θα παρουσιάσω το καλλιτεχνικό μου ταξίδι έως σήμερα, να ταξιδέψω και γιατί όχι να εργαστώ και στο
εξωτερικό γνωρίζοντας νέους πολιτισμούς αλλά και μια ακόμα επιθυμία μου είναι να μπορέσω μέσω της τέχνης μου να παροτρύνω τον κόσμο να ασχοληθεί με την ζωγραφική
και την τέχνη, να την προσέξει και να ασχοληθεί, να ζει και να εκφράζεται ελεύθερα.
Διαβάστε περισσότερα: Ελένη Τσοτσορού στο metafox.gr «Σκοπός της τέχνης είναι η προβολή των κακώς κειμένων της κοινωνίας μας»
