Η Μαρία Χαλκιά γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Fine Arts majoring in Graphic Design στο North College, απ’ όπου αποφοίτησε με διακρίσεις. Ως creative art director επιμελήθηκε την έκδοση πολλών περιοδικών κι εφημερίδων, ενώ εδώ και 20 χρόνια πραγματοποιεί ατομικές και συμμετέχει σε ομαδικές εκθέσεις σε ιδρύματα, μουσεία και αίθουσες τέχνης, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Έργα της ανήκουν σε πινακοθήκες, μουσεία, σε δημόσιες κι ιδιωτικές συλλογές.
Ποια είναι τα πιο πετυχημένα έργα σας και πώς έχουν εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου;
Από το 2000 περίπου δουλεύω τη σειρά «Μνήμες από το παρελθόν» και «Βραχογραφίες».
Από απομακρυσμένα μέρη του κόσμου, αλλά και αρχαιολογικές θέσεις της Ελλάδας, προσπαθώ μέσα από τα έργα μου να μεταφέρω τα μυστικά σύμβολα πολιτισμών, μ’ ένα δικό μου ενεργειακό τρόπο. Η συγκινησιακή φόρτιση σ’ αυτούς τους πίνακες είναι έντονη.
Τα αναγνωρίσιμα σύμβολα που χρησιμοποιώ επιτρέπουν τη συμμετοχή του θεατή στο έργο και στη δυναμική του.
Το Ετεροκίνητο Πλάσμα, ο Μέγας Αλέξανδρος, η Αίγα που κυοφορεί τη Σελήνη, η Μητέρα Γη, η Πολλαπλή Θεά, τα Ιερά Πουλιά του Ονείρου, η Θεά της Αναγέννησης, οι Βραχογραφίες των Σαν, ο Τελετουργικός Χορός, το Βλέμμα του Ρα, η Θεά Γύπας, το Άκαμπτο Γυμνό, οι Τοξοβόλοι, ο Κυνηγός… αγαπημένα έργα.
Έχετε εκπλήξει ή προκαλέσει έντονα συναισθήματα στο κοινό σας με κάποιο έργο σας;
Στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, το Ίδρυμα Θρακικής Τέχνης και Παράδοσης, με το σχεδιασμό και την επιμέλεια της ιστορικού τέχνης Ίριδας Κρητικού, υλοποίησε την εικαστική ανάγνωση και των 158 στροφών του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν» του Διονυσίου Σολωμού.
Για την υλοποίηση της δράσης προσκληθήκαμε 116 Έλληνες εικαστικοί να συναντηθούμε με τον ύμνο της ελευθερίας, να επιλέξουμε μία ή περισσότερες στροφές του, προκειμένου να προχωρήσουμε στην εικαστική του ανάγνωση, συνομιλώντας οργανικά με τα πολύτιμα, συμπυκνωμένα του νοήματα.
Εμπειρία συγκλονιστική αυτό το σπονδυλωτό έργο και η συγκίνηση που μοιραζόμαστε με τους θεατές.
Μπορείτε να μιλήσετε για ένα συγκεκριμένο έργο που έχετε δημιουργήσει και πώς προέκυψε;
Τον Οκτώβρη του 2011 μου ζητήθηκε να φιλοτεχνήσω έναν τοίχο διαστάσεων 2,50χ4,50μέτρων για τον εορτασμό του Φεστιβάλ της Μονής Λαζαριστών, καθώς και να επιμεληθώ καλλιτεχνικά τη διακόσμηση του art καφέ μπαρ Lazaristes στη Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης.
Αφού συνέλεξα όλες τις αφίσες του φεστιβάλ και τις κόλλησα στον τοίχο, επάνω του δημιούργησα ένα έργο μικτής τεχνικής το οποίο αγαπήθηκε και πολυφωτογραφήθηκε στο μπαρ της Μονής. Στήσαμε μια μεγάλη σκαλωσιά πάνω στην οποία δούλευα επί μέρες. Δύσκολη αλλά υπέροχη εμπειρία. Ζωγράφισα επίσης με μικτή τεχνική περίπου 20 τραπέζια, καθώς και πίνακες αναφορές στα πιο χαρακτηριστικά κινηματογραφικά έργα όλων των εποχών. Σκοπός μου ήταν μόλις μπαίνεις στο χώρο να σε αγκαλιάζει η τέχνη και να αισθάνεσαι την εμπειρία του να διασκεδάζεις μέσα της. Να τη βλέπεις, να την αγγίζεις, να νιώθεις τις δονήσεις της, τη ζεστασιά της.
Έργο αγαπημένο που δε θα ξεχάσω ποτέ.
Υπάρχουν κάποιες συγκεκριμένες καλλιτεχνικές τεχνικές ή υλικά που προτιμάτε;
Τα υλικά μου ακρυλικά, vetro, λάδια, τέμπερες, χρώματα αυτοκινήτων, χαρτιά, υφάσματα, ημιπολύτιμοι λίθοι, κοχύλια, κοράλλια, ξύλα, σφουγγάρια, φύλλα χρυσού, ασημιού, χαλκού, φώτα led, plexi glass, γυαλί, αντικείμενα που έχω συλλέξει κι έχουν συναισθηματική αξία για μένα κι εντάσσω μέσα στα έργα μου. Πειραματίζομαι συνεχώς με υλικά και τεχνικές αναζητώντας νέους τρόπους έκφρασης.
